Archiwum kategorii: przeciwwirusowe

Czosnek niedźwiedzi

Czosnek niedźwiedzi nie jest tak popularny i znany jak poczciwy czosnek pospolity, choć jego właściwości smakowe, zdrowotne i lecznicze są mocno do niego zbliżone. W Polsce jest pod częściową ochroną. Rośnie dziko w wilgotnych lasach liściastych, zagajnikach, buczynach, w pobliżu wód płynących, tworzy przy tym uroczy zielony, białokwitnący dywanik. W smaku wyraźnie czosnkowy, nie jest za to aż tak intensywny i ostry jak pospolity ząbek 🙂 Czosnek niedźwiedzi wydziela fitoncydy, tzn. związki, które hamują rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych, grzybów, bakterii. W lesie w jego pobliżu wyraźnie można wyczuć jego zapach.

Surowcem leczniczym jest ziele i same liście, dużo rzadziej cebula. Liście lub całe ziele czosnku niedźwiedziego zbiera się w maju, a cebulki we wrześniu i październiku.

Czosnek niedźwiedzi zawiera:

  • siarczki i wielosiarczki allilowe, glukozynolaty – one odpowiadają za działanie fitoncydowe
  • alliina,
  • tiosiarczki,
  • cysteina,
  • winylodisiarczki,
  • ajoeny,
  • witamina B i C
  • merkaptan,
  • duże ilości soli mineralnych,
  • biokatalizatory z różnych grup chemicznych,
  • selen,
  • flawonoidy, karotenoidy,

Wskazania:

  • miażdżyca
  • nadciśnienie
  • choroby zakaźne
  • rekonwalescencja po chorobach,
  • zapalenia układu moczowego,
  • zapalenia układu pokarmowego,
  • zapalenia układu oddechowego i kaszel, działa wykrztuśnie,
  • przeziębienie, infekcje wirusowe i bakteryjne,
  • zakażenia pierwotniakami i pasożytami,
  • skleroza,
  • cukrzyca,
  • hipercholesterolemia, hiperlipidemia,
  • stan zapalny zatok i oskrzeli,
  • grypa,
  • zakrzepica, zapalenie żył
  • nowotwory,
  • odtruwanie
  • zewnętrznie do leczenia ran, przewlekłych chorób skóry

Działanie: Czosnek niedźwiedzi ma podobne właściwości lecznicze jak czosnek pospolity. Po zbiorze połączenia siarczkowe odpowiedzialne za wiele działań leczniczych czosnku szybko ulegaja rozkładowi , trzeba go zatem dawkować w większych ilościach niż czosnek pospolity. Jest on też bezpieczniejszy – ryzyko działań niepożądanych jest bardzo nikłe. Wyciągi alkoholowe (wodne są dużo słabsze) z czosnku niedźwiedziego hamują rozwój wielu bakterii, w tym: Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Salmonella enteritidis, oraz grzybów: Cladosporium sp., Aspergillus niger, Penicillium Expansum, Candidaipolytica, Mycoderma, Saccharomycopsis fibuligera, Rhizopus nigricans, Geotrichum candidum. Za to działanie odpowiada głównie allicyna. Ekstrakt alkoholowy należy przechowywać w temperaturze do 4 stopni, w wyższej szereg zwiazków ulega w znacznej części rozkładowi. Za działanie antyoksydacyjne odpowiadają flawonoidy, karotenoidy oraz enzymy: katalaza, peroksydaza i dysmutaza ponadtlenkowa.
Obecnie prowadzone są badania nad toksycznością ekstraktów z czosnku niedźwiedziego nad szeregiem komórek nowotworowych różnego typu, które potwierdzają działanie przeciwnowotworowe.

Napar: 1-2 łyżki suchego lub świeżego ziela zalać 2 szklankami gorącego mleka lub wrzątku, popijać 3-4 razy dziennie poo 200 ml

Nalewka: pół szklanki ziela suszonego zalać 400 ml wódki, pozostawić na14 dni; przecedzić, pić 3-4 razy dziennie 102 łyżeczki. Nalewka nadaje sie dla dzieci ale podana w mleku z miodem Zmiany skórne: trądzik, ropne zmiany, owrzodzenia, choroby bakteryjne lub grzybicze przemywać nalewką 3-5 razy w ciągu dnia.
Intrakt: 1 część świeżego ziela zalać 40-60% alkoholu, pozostawić na 14 dni, odcedzić, pić 50 ml raz dziennie. W kaszlu i chorobach układu oddechowego i przeziębieniu na miodzie, po 5-10 ml 3-5 razy dziennie. Dzieciom i zewnętrznie jak w przypadku nalewki wyżej.

A teraz czas na zastosowania kulinarne 🙂 Wysuszone liście mają bardzo przyjemny, charakterystyczny czosnkowy zapach i smak, ale nie są aż tak ostre. Z powodzeniem listki te mozna dodać do twarożku, warto zrobić z nich pesto, doprawiać nimi sosy (zamiast czosnku pospolitego), zupy, posypywać kanapki, dodawać do sałatek, jeść na surowo, przy wyrobie serów dodawać jako dodatek.

Pesto:

  • 3 szklanki liści czosnku niedźwiedziego,
  • ½ szklanki pestek uprażonych pestek dyni lub uprazonych orzechów włoskich
  • 3 łyżki płatków drożdżowych,
  • ¼ szklanki oliwy,
  • 1 lyżeczka soku z cytryny,
  • sól,pieprz wg uznania

Wszystkie składniki oprocz oleju zblendować, na końcu dodać olej, doprawić. Stosować jako sos
do makaronu, ryżu, kasz, pastę do kanapek, dodatek do zup. Przechowywać w lodówce, w słoiku.

Danuta Sobolewska, Irma Podolak, Justyna Makowska-Wąs. Allium ursinum: botanical, phytochemical and pharmacological overview. „Phytochemistry Reviews”. 14, 1, s. 81–97, 2015
Dietrich Frohne: Leksykon roślin leczniczych. Wrocław: MedPharm Polska, 2010, s. 52-53
Łukasz Łuczaj: Dzikie rośliny jadalne Polski. Krosno: Chemigrafia, 2004, s. 54-55
Marian Nowiński: Dzieje upraw i roślin leczniczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983, s. 195-196

Bez czarny – owoc

O bzie czarnym napisałam już kilka słów TU przy okazji omawiania zastosowania jego kwiatu, nie będę sie więc szczególnie powtarzać. Surowcem zielarskim jest i kwiat i owoc, a także mniej popularne i o mniejszym zastosowaniu kora i liście. W tym wpisie wyraźnie skupię się na owocach. Mają one troszkę inne zastosowanie niż popularny w infekcjach wiirusowych kwiat. Owoc bzu również działa napotnie i przeciwgorączkowo, szerzej natomiast działa na metabolizm i układ pokarmowy. Ze względu na obeccność pektyn, antocyjanow, kwasów owocowych, garbników, soli mineralnych, witamin owoce czarnego bzu mają właściwości napotne, moczopędne, przeczyszczające i przeciwbólowe. Jagody bzu oczyszczają z toksyn i szkodliwych produktów przemiany materii, działa odtruwająco. 
Owoc bzu czarnego zbiera się w pełni dojrzały z pewnych, czystych stanowisk z dala od dróg, suszy się go w temperaturze 60-80 stopni. Z owoców bzu robimy soki, dżemy, nalewki, intrakty, i tak jak kwiatów, owoców nie spożywa sie na surowo – dopiero po wysuszeniu lub obróbce termicznej toksyczne związki ulegają dezaktywacji.

Owoc bzu zawiera:

  • glikozyd – sambunigrynę,
  • kwasy (chinowy, chlorogenowy, jabłkowy- 1,18%, szikimowy),
  • węglowodany – ok. 6%,
  • witaminy z grupy B, wit. C i H,
  • karoten,
  • sole – ok. 1%,
  • pektyny – 3,5%,
  • garbniki – ok. 6%,
  • antocyjany,
  • około 60-100 mg witaminy C w 100 gramach owocu

Działanie:

  • reguluje wypróżnienia, lekko przeczyszczające
  • lekko przeczyszcza,
  • wzmacniające ogólnie,
  • napotne, przeciwgorączkowe,
  • odtruwające organizm,
  • moczopędne,
  • przeciwbólowe (w przypadku nerwo- i mięśniobóli),
  • żółciopędne,
  • rozkurczowe,

Wskazania:

  • zaparcia,
  • gorączka,
  • przeziębienie,
  • choroby zakaźne,
  • kaszel,
  • bóle nerwowe,
  • nieżyt oskrzeli i krtani,
  • skąpomocz,
  • zatrucia,
  • choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego- lek wspomagająco,
  • choroby alergiczne

Suszone owoce: same jagody suszyć w uchylonym piekarniku w temperaturze 60-80 stopni. Im krócej tym lepiej. Przechowywać w szczelnym słoiku. Na przeziębienie znakomity jest napar z 2-3 łyżek owoców na szklankę wrzątku.

Owoce mrożone: mrozimy świeżo zerwane, czyste, dojrzałe, zdrowe owoce. Warto zamrozić je rozłożone dość luźno, a po 1-2 dniach gdy będą juz zamrożone przełożyć do torebek lub pudełek. Chodzi o to, aby owoce nie były ze sobą posklejane. 🙂 Można spożywać jako dodatek do herbaty, do deserów, z cukrem.
Owoce przed zamrożeniem można przetrzeć przez sito i mrozić w pojemniczkach do lodu. Soczek gotowy 🙂

Sok z bzu (sposób 1, tradycyjny):

Do dużego suchego słoja wsypywać warstwami świeże dojrzałe owoce bzu bez szypułek, przesypując każdą warstwę cukrem, ważne, aby ostatnią górną warstwą był cukier. Zapełniony słoik lekko docisnąć, przykryć nakrętką – nie zakręcać i postawić na parapecie na słońcu na 3 dni. Bez nie powinien fermentować. Po 3 dniach zlać sok, zagotować i przelewać do wyparzonych słoików lub butelek. Zakręcić, odwrócić do góry dnem do ostygnięcia.

Sok z bzu (sposób 2):
Dojrzałe, umyte jagody bzu zmiksować. Na 1 litr otrzymanego soku wsypać 30 dkg cukru, dobrze wymieszać. Przelać do butelek lub słoików, zakręcić. Wstawić do garnka z chłodną wodą i powoli podgrzewać, kiedy woda zacznie falować, sok utrwalać jeszcze przez 10 minut. Pić z herbatką lub jako sok do rozcieńczania.

Sok z bzu z alkoholem:

  • 2 szklanki owoców bzu
  • 4 szklanki wody
  • pól szklanki wódki, brandy lub innego

Wodę zagotować, wsypać owoce bzu i gotować na małym ogniu przez 20 minut. Przecedzić zawartość przez sito wyłożone złożoną gazą, resztę soku wycisnąć ręcznie. Sok gotować tak długo, az pozostanie około 1 szklanki płynu, zdjąc i ostudzić. Ciepły jeszcze sok przelać do wyparzonej i suchej butelki, dodać alkohol, zamknąć. Taki sok można przechować w lodówce przez około 2 miesiące. W przeziębieniu pic 3-4 łyżki dziennie z miodem, mlekiem, herbatką 🙂

Dżem z bzu czarnego:

  • 1 kg owoców bzu
  • sok z 2 cytryn
  • 15 dkg cukru trzcinowego
  • żelfix lub pektyna – dla osób, które nie lubią lejącego się dżemu

Owoce rozgnieść, dodać cukier i gotować około 5 minut aż do rozpuszczenia cukru. Na koniec dodać sok z cytryny, pogotować jeszcze minutkę, przekładać szybko do wyparzonych słoiczków. Taki dżem regularnie zjadany skutecznie przeciwdziała zaparciom.

Konfitura z bzu:

  • 2 kg.owoców czarnego bzu bez ogonków
  • 1 kg cukru (trzcinowyego)
  • 1/2 szklanki wody przegotowanej
  • 2 łyżeczki cynamonu
  • kilka goździków
  • sok z połowy cytryny
  • 3 łyżki ciemnej nalewki, wina lub wódki (opcjonalnie)

Owoce pogotowac z wodą około pół godziny, dodać pozostałe składniki (oprócz alkoholu) i gotowac do zgęstnienia ( w sumie około godziny). Pod koniec dodać 3 łyżki alkoholu, i gorące natychmiast przekładac do wyparzonych słoików. Odwrócić do góry dnem do ostygnięcia.

Bez czarny – kwiat

Bez czarny (Sambucus niger) nazywany też hyćką, holundrem, baźnikiem, gołębią pokrzywą, bzem aptecznym, bzem lekarskim, bzem białym, bzowiną to krzew, którego kwitnienie przypada na maj/ czerwiec. Podobnie jak lipa w lipcu, bez pachnie oszałamiająco, dla wielu zbyt intensywnie i dusząco, jednak pięknie. 🙂
Surowcem zielarskim są kwiaty, owoce, kora i liść bzu czarnego, oba mają ogromne powodzenie w leczeniu przeziębień, infekcji wirusowych, świetnie rozgrzewają w chłodne dni przepędzając chrypki, kaszle, katary i bóle mięśni.
Kwiat bzu czarnego zbiera się z miejsc czystych, znacznie oddalonych od ulic, miast, co nie powinno stanowić problemu, rośnie on bowiem chętnie i gęsto na obrzeżach lasów, wzdłuż pól i łąk (oj tak, lubi słoneczko). Zbieramy całe baldachy – można je rwać lub ciąć sekatorem. Po zbiorze niezwłocznie kwiaty rozkładamy luźno w ciepłym, zacienionym i przewiewnym miejscu aż wyschną i zrobią sie pięknie kremowe.

WAŻNE: Nie spożywamy bzu czarnego na surowo!!! Surowe części rośliny zawierają związki, które w ludzkim organizmie przekształcają się w cyjanowodór – kwas pruski. Zatrucie może objawiać się przyspieszeniem tętna, nudnościami, wymiotami, zimnymi dreszczami, biegunką i bólami głowy. Bez czarny wystarczy wysuszyć, zaparzyć lub zagotować a problem ewentualnego zatrucia znika – wszystkie związki potencjalnie toksyczne zwyczajnie ulegają rozkładowi. To samo dotyczy wielu innych roslin w mniejszym lub większym stopniu a wcale się ich nie obawiamy, np.: fasolka szparagowa, ziemniaki, zatem bez czarny nie jest rosliną trującą 🙂

Kwiat bzu zawiera:

  • flawonoidy – 1,5-4%, w przeliczeniu na kwercetynę,
  • triterpeny – ok. 3% (alfa-amyryna, beta-amyryna – ok. 1%,
  • kwas oleanolowy, kwas ursolowy),
  • fitosterole – 0,11-0,15% (kampesterol, beta-sitosterol, stigmasterol),
  • kwasy fenolowe – 4-5% ( kawowy, masłowy, p-kumarynowy, walerianowy, jabłkowy, chlorogenowy, ferulowy ),
  • olejek eteryczny – 0,15-0,5%,
  • związki mineralne 8-9%,
  • garbniki,
  • glikozyd cyjanhydrynowy (sambunigryna),
  • pektyny,
  • śluzy,
  • związki aminowe (amyloamina, etyloamina, izobutyloamina, cholina),
  • kwas walerianowy,
  • sole potasu,
  • magnez, żelazo, mangan, cynk, sód, fosfor,
  • witaminy A, B1, B2, B3, B6, C 
  • beta-amyrynę, alfa-amyrynę, lupeol, cykloartenol,
  • lipidowce

Działanie:

  • napotne
  • obniżające goraczkę
  • moczopędne
  • wykrztuśne
  • rozrzedzają katar i zalegające wydzieliny w zatokach
  • uszczelniają naczynia krwionośne
  • rozszerzają naczynia wieńcowe
  • przeciwzapalne
  • odtruwające
  • przeciwobrzękowe w okładach (obrzęki, worki pod oczami)

Wskazania:

  • kaszel,
  • zapalenie oskrzeli,
  • katar,
  • przeziębienie,
  • gorączka,
  • zapalenie zatok
  • kruchość naczyń krwionośnych
  • w terapii wspomagającej przerost gruczołu krokowego
  • zapalenie układu moczowego
  • kuracja odtruwająca
  • w zatruciach
  • przewlekłe choroby skóry
  • zapalenie spojówek i tzw. „worki pod oczami” – okłady
  • choroby zakaźne, w tym odra

Napar: 1-2 łyżki kwiatów bzu zalewamy wrzątkiem, po 15 minutach odcedzamy. Napar pić 3-4 razy dziennie w infekcjach i w innych chorobach, a 1-2 razydziennie w przypadku pękających naczyń.
Okłady: napar stosowany na skórę i błony śluzowe działa przeciwzapalnie, antyseptycznie i przeciwobrzękowo, zapobiega powstawaniu „worków i cieni pod oczami”, napar na mleku lub wodzie rozjaśnia cerę i łagodzi przebarwienia skóry.
Napar na wodzie lub mleku moze być podawany już małym dzieciom – po 100 ml 3-4 razy dziennie.

Syrop z kwiatów bzu czarnego:

  • kwiaty bzu czarnego
  • 600 ml wody
  • 1/2 kg cukru
  • 3 cytryny

Do litrowego słoika wsypać świeże kwiaty bzu bez łodyg, docisnąć, kwiaty powinny zapełnić 1/4 objętości słoika. Zalać syropem cukrowym: do 600 ml wody wsypać 1/2 kg cukru i gotować aż cukier rozpuści się. Zalać nim kwiaty, szczelnie zakręcić i wstawić na 2 dni do lodówki. Po 2 dniach przecedzić, do płynu dodać sok z 3 cytryn, doprowadzić do wrzenia. Gotować na małym ogniu pod przykryciem przez 20 minut. Szybko przelać do słoiczków, zakręcić i odwrócić do góry dnem.

Doskonały w przeziębieniach i grypie.

Syrop z kwiatów bzu czarnego (wg dr Rożańskiego):
2 wiaderka- około 8 l kwiatów bzu, przemielić przez maszynkę do mięsa, zalać 10-12 l wody i zasypać 4-5 paczkami kwasku cytrynowego, zagotować i odstawić na noc, przecedzić, odgrzać, dodać 5-6 kg cukru, wymieszać, wlewać do butelek lub słoików, zakręcać na gorąco pokrywkami z uszczelką. Syrop można pić bezpośrednio, można pić jako „lemoniadę” po rozcienczeniu z wodą, jako dodatek do herbaty. Jest to lek który wzmacnia, orzeźwia, jest doskonały na kaszel, zimowe osłabienia, reguluje przemiane materii i odtruwa. W smaku doskonały!

Szampan z kwiatów bzu (wg Herbiness) – ta Kobieta czyni z roślin cuda :). Napój ma zaledwie 1% alkoholu, ale orzeźwia nieziemsko!

  • 6 litrów wody
  • 700 gr cukru
  • 4 obrane cytryny, w plastrach
  • 15 baldachów (kwiatów) dzikiego bzu
  • 2 łyżki octu winnego.

Zagotować litr wody i rozpuścić cały cukier, umieścić wszystkie składniki w naczyniu do fermentacji – np. balonu do produkcji wina. Herbiness doradza wiadro z kranikiem, co z pewnością będzie bardzo praktyczne przy przelewaniu do butelek. Zamknąć jak do produkcji wina – korkiem z rurką. Po tygodniu odcedzony płyn przelać do butelek ale koniecznie pamietać trzeba aby nie były bardzo szczelne. Płyn pracuje, co grozi rozsadzeniem butelki. Po trzech tygodniach jest optymalny, po dłuższym czasie zwiększa się ilośc alkoholu a co za tym idzie – maleje ilośc cukru.

Naleśniki z kwiatami bzu: kwiaty bez szypułek można dodać do surowego ciasta naleśnikowego i usmażyć tak jak zwykle smaży sie nalesniki – kwiaty zupełnie zmieniaja smak ciasta, takie nalesniki są doskonałe z miodem, dżemem, syropem z agawy lub syropem klonowym. Albo obsypane cukrem pudrem… 😉

źródła:
http:// rozanski.li/221/bez-czarny-sambucus-nigra-linne-w-fitoterapii-praktycznej-czas-zbioru-kwiatw/
http:// www.herbiness.com/szampan-z-kwiatow-dzikiego-bzu/
http:// www.e-katalogroslin.pl/plants/6519,bez-czarny-aurea_sambucus-nigra-aurea
 Ireneusz R. Moraczewski, Barbara Sudnik-Wójcikowska, Bożena Dubielecka, Lucjan Rutkowski, Kazimierz A. Nowak, Wojciech Borkowski, Halina Galera: Flora ojczysta — gatunki pospolite, chronione, ciekawe… (CD-ROM: Atlas roślin, słownik botaniczny i multimedialne klucze do oznaczania). Warszawa: Wydawnictwo Stigma, 2000. (pol.)
Lesley Braun, Marc Cohen: Herbs and Natural Supplements, Volume 2: An Evidence-Based Guide. Elsevier Health Sciences, 2015, s. 298-302



Czarnuszka siewna

Czarnuszka siewna należy do moich ulubionych ziółek, wciąż bardzo niedoceniona i zbyt rzadko stosowana jako lek, jest rośliną przyprawową i leczniczą. Surowcem leczniczym są nasiona (Semen Nigellae) zwane „złotem faraonów” , to z nich pozyskiwany jest olej tłusty. Trudno byłoby pozyskać sam olej w warunkach domowych, warto więc kupić sprawdzony, z dobrego źródła, ale jest drogi. Polecam drobno mielić nasionka samodzielnie, najlepiej tuż przed użyciem, bowiem zmielone nasionka czarnuszki są bardzo nietrwałe, za to bardzo łatwo oddają całe swoje bogactwo składników.

czarnuszka

Zawartość:

  • 30%-50% to olej tłusty a w nim 0,4–2,5% olejku eterycznego, w którego
    skład wchodzą: trans-anetol (38,3%), limonen (4,3%), p-cymen (14,8%), karwon
    (4,0%) [16], α-pinen, karwakrol, tymol, 4-terpineol, a także charakterystyczny tymochinon, politymochinon (nigellon), tymohydrochinon, ditymochinon,
  • saponiny,
  • białko
  • alkaloidy (nigellina),
  • kwercetyna,
  • kemferol,
  • fitosterol,
  • kwas gamma-linolenowy,
  • witamina F,
  • witamina E- tokoferole,
  • witamina K- fitochinon,
  • alfa-hederyna – przeciwnowotworowa

Działanie:

  • antyalergiczne
  • hamuje autoagresję (przeciwreumatycznie, przeciwłuszczycowo, w chorobie Hashimoto)
  • antyastmatyczne (rozszerza oskrzela)
  • immunostymulujące
  • odtruwające
  • poprawia trawienie
  • przeciwmiażdżycowe
  • przeciwbólowe i rozkurczowe
  • przeciwcukrzycowe
  • antyoksydacyjne, przeciwzapalne, przeciwwrzodowe i ochronne
    na miąższ wątroby i nerek

Olej czarnuszkowy nie pozbawiony olejku eterycznego jest środkiem przeciwnowotworowym, przeciwgrzybiczym, antybakteryjnym i pierwotniakobójczym, to jeden z niewielu leków mających skuteczne zastosowanie w terapii chorób autoimmunologicznych- toczniu, reumatyzmie, łuszczycy, alergiach, astmie, katarze i w leczeniu trudnogojących sie ran, odleżyn i oparzeń. W lecznictwie zmielone nasiona czarnuszki zwykle zażywa się 2 razy dziennie 2-5 g, olej czarnuszkowy 1-2 razy dziennie po 1 łyżce lub łyżeczce, na czczo jako środek odtruwający, przecipasożytniczy i immunostymulujący, a po jedzeniu jako środek przeciwtrądzikowy i wzmacniający. Jeśli postać oleju jest nie do przyjęcia (smak i zapach dla niektórych jest nie do przejścia) warto zakupić olej w kapsułkach – koniecznie standaryzowany!!! I wszystko jest prostsze 🙂
Swą ogromną moc czarnuszka zawdzięcza substancji, która działa w wielu kierunkach – to tymochinon, po podaniu doustnym wydziela się z żółcią i z wydychanym powietrzem, działając antybakteryjnie i przeciwgrzybiczo.
Preparaty z czarnuszki do samodzielnego wykonania:


Nalewka z czarnuszki:
  zmielone nasiona zalać gorącym alkoholem 40-50% ( 1 część nasion: 5 części alkoholu), pozostawić na kilka tygodni, przefiltrować., zażywać 1 raz dziennie po 1 łyżce przez 2 tygodnie, najlepiej z miodem.

Ziołomiód: 1 łyżka nasion mielonych na 1 łyżke miodu i 1 łyżeczkę wódki lub wina, wymieszać, zażywać 1 raz dziennie po 1 łyżce

Ziołomiód wzmacniający: 100 g mielonej czarnuszki, 10 g anyżu, 20 mielonych goździków, 100ml. miodu,  10 kropli olejku tymiankowego. Spożywać można bezpośrednio ze słoika, 3 łyżeczki dziennie, można dodać do herbatki.
Przepis zaczerpnięty z http: //herbiness.com/czarny-sloik

Całe nasiona stosuje się jako posypka do chleba, mięs, przetworów warzywnych.

Oleju z czarnuszki mozna używać zewnętrznie jako kosmetyku dla skóry trądzikowej, suchej, łuszczącej się, jest też wskazany u osób z zakażeniem nużeńcem (demodex). Okłady z ciepłego oleju lub drobno zmielonych nasion można przykładać w miejsca chorobowo zmienione.

źródła:
dr H. Różański
NIGELLA SATIVA L. – ACTIVE COMPOUNDS, BIOLOGICAL PROPERTIES – DOROTA MAŃKOWSKA, WIESŁAWA BYLKA
http: //herbiness.com/czarny-sloik (przepis na ziołomiód)

Goździkowiec korzenny

Goździkowiec korzenny (Eugenia caryophyllata v. Eugenia aromatica) to przyprawa znana z zimowych pierników, kompotu z dynii, świątecznych ozdób pomarańczowo – goździkowych, herbat rozgrzewających, grzańca, gorącej herbatki z miodem, pomarańczą i goździkiem…

Surowcem leczniczym i przyprawowym jest  nierozwinięty ususzony kwiat. Zawarty w ich olejku eugenol ma niezwykłe właściwości – przeciwbólowe, antyseptyczne, przeciwzapalne. Ich siła działania przeciwutleniającego jest ogromna – wśród produktów spożywczych goździki zajmują miejsce w czołówce. A skoro ta siła jest duża, do zalet goździków dopisujemy opóźnianie procesów starzenia skóry i hamowanie rozwoju nowotworów.

Goździki dostępne w sprzedaży doskonale nadają się do opisywanych zastosowań,  zawierają:

  • olejek eteryczny, ok. 15-20% , a w nim terpen eugenol (70-90%), kariofilen i acetyloeugenol,
  • garbniki (10%),
  • żywice (8%),
  • tłuszczowce,
  • woski i kwasy organiczne, głównie fenolowe,
  • mangan, żelazo, wit. A,C,K

Zastosowania:

  • ból zęba ( goździki należy żuć – 3-8 szt. dziennie)
  • ból gardła
  • zaburzenia trawienia, odbijanie, niestrawność
  • biegunka,
  • stany zapalne układu trawiennego;
  • nieprzyjemny zapach z jamy ustnej ( goździki należy żuć – 3-8 szt. dziennie)
  • stany zapalne skóry i błon śluzowych (okłady z naparów),
  • nadmierne pocenie się stóp –  kąpać stopy w wodzie z dodatkiem nalewki lub odwaru goździkowego,
  • przeciwpasożytniczo – dobrze połączyć z olejem z czarnuszki

Spożywanie:

  • suszone: najlepsze efekty w chorobach jamy ustnej daje żucie 2-3 goździków naraz w przypadkach:
    bólu zęba,
    zakażeń jamy ustnej,
    bólu gardła!!!
    nieświeżym oddechu;
    goździki można zmielić (tuż przed spożyciem, inaczej składniki czynne- zwłaszcza nieoceniony eugenol, szybciutko się ulotnią)  i posypywać nimi dania: zupy, sosy, mięso, ciasteczka
  • nalewka: połowę szklanki goździków zalać 400 ml wódki, pozostawić na 14 dni, odcedzić, pić 3-4 razy dziennie po 5 ml w 50 ml wody lub mleka.
    Nalewkę można dodać do kąpieli stóp lub stosować zewnętrznie; po umyciu nóg przetrzeć je nalewką. Przemywać skórę twarzy lub stosować do płukania po rozcieńczeniu – 1 łyżka nalewki + 150 ml wody. Nalewkę wcierać w bolące miejsca przy mięśnio-, nerwo- i stawobólach.
    nalewka odstrasza owady i roztocza 🙂
  • odwar: 2 łyżki goździków zalać 2 szklankami wody, gotować 5 minut, pozostawić na 15 minut i przecedzić.
    Stosować do kąpieli nóg, do płukania jamy ustnej i gardła przy stanach ropnych i zapalnych oraz przy nieprzyjemnym zapachu.