Archiwum kategorii: przeciwpasożytnicze

Czosnek niedźwiedzi

Czosnek niedźwiedzi nie jest tak popularny i znany jak poczciwy czosnek pospolity, choć jego właściwości smakowe, zdrowotne i lecznicze są mocno do niego zbliżone. W Polsce jest pod częściową ochroną. Rośnie dziko w wilgotnych lasach liściastych, zagajnikach, buczynach, w pobliżu wód płynących, tworzy przy tym uroczy zielony, białokwitnący dywanik. W smaku wyraźnie czosnkowy, nie jest za to aż tak intensywny i ostry jak pospolity ząbek 🙂 Czosnek niedźwiedzi wydziela fitoncydy, tzn. związki, które hamują rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych, grzybów, bakterii. W lesie w jego pobliżu wyraźnie można wyczuć jego zapach.

Surowcem leczniczym jest ziele i same liście, dużo rzadziej cebula. Liście lub całe ziele czosnku niedźwiedziego zbiera się w maju, a cebulki we wrześniu i październiku.

Czosnek niedźwiedzi zawiera:

  • siarczki i wielosiarczki allilowe, glukozynolaty – one odpowiadają za działanie fitoncydowe
  • alliina,
  • tiosiarczki,
  • cysteina,
  • winylodisiarczki,
  • ajoeny,
  • witamina B i C
  • merkaptan,
  • duże ilości soli mineralnych,
  • biokatalizatory z różnych grup chemicznych,
  • selen,
  • flawonoidy, karotenoidy,

Wskazania:

  • miażdżyca
  • nadciśnienie
  • choroby zakaźne
  • rekonwalescencja po chorobach,
  • zapalenia układu moczowego,
  • zapalenia układu pokarmowego,
  • zapalenia układu oddechowego i kaszel, działa wykrztuśnie,
  • przeziębienie, infekcje wirusowe i bakteryjne,
  • zakażenia pierwotniakami i pasożytami,
  • skleroza,
  • cukrzyca,
  • hipercholesterolemia, hiperlipidemia,
  • stan zapalny zatok i oskrzeli,
  • grypa,
  • zakrzepica, zapalenie żył
  • nowotwory,
  • odtruwanie
  • zewnętrznie do leczenia ran, przewlekłych chorób skóry

Działanie: Czosnek niedźwiedzi ma podobne właściwości lecznicze jak czosnek pospolity. Po zbiorze połączenia siarczkowe odpowiedzialne za wiele działań leczniczych czosnku szybko ulegaja rozkładowi , trzeba go zatem dawkować w większych ilościach niż czosnek pospolity. Jest on też bezpieczniejszy – ryzyko działań niepożądanych jest bardzo nikłe. Wyciągi alkoholowe (wodne są dużo słabsze) z czosnku niedźwiedziego hamują rozwój wielu bakterii, w tym: Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Salmonella enteritidis, oraz grzybów: Cladosporium sp., Aspergillus niger, Penicillium Expansum, Candidaipolytica, Mycoderma, Saccharomycopsis fibuligera, Rhizopus nigricans, Geotrichum candidum. Za to działanie odpowiada głównie allicyna. Ekstrakt alkoholowy należy przechowywać w temperaturze do 4 stopni, w wyższej szereg zwiazków ulega w znacznej części rozkładowi. Za działanie antyoksydacyjne odpowiadają flawonoidy, karotenoidy oraz enzymy: katalaza, peroksydaza i dysmutaza ponadtlenkowa.
Obecnie prowadzone są badania nad toksycznością ekstraktów z czosnku niedźwiedziego nad szeregiem komórek nowotworowych różnego typu, które potwierdzają działanie przeciwnowotworowe.

Napar: 1-2 łyżki suchego lub świeżego ziela zalać 2 szklankami gorącego mleka lub wrzątku, popijać 3-4 razy dziennie poo 200 ml

Nalewka: pół szklanki ziela suszonego zalać 400 ml wódki, pozostawić na14 dni; przecedzić, pić 3-4 razy dziennie 102 łyżeczki. Nalewka nadaje sie dla dzieci ale podana w mleku z miodem Zmiany skórne: trądzik, ropne zmiany, owrzodzenia, choroby bakteryjne lub grzybicze przemywać nalewką 3-5 razy w ciągu dnia.
Intrakt: 1 część świeżego ziela zalać 40-60% alkoholu, pozostawić na 14 dni, odcedzić, pić 50 ml raz dziennie. W kaszlu i chorobach układu oddechowego i przeziębieniu na miodzie, po 5-10 ml 3-5 razy dziennie. Dzieciom i zewnętrznie jak w przypadku nalewki wyżej.

A teraz czas na zastosowania kulinarne 🙂 Wysuszone liście mają bardzo przyjemny, charakterystyczny czosnkowy zapach i smak, ale nie są aż tak ostre. Z powodzeniem listki te mozna dodać do twarożku, warto zrobić z nich pesto, doprawiać nimi sosy (zamiast czosnku pospolitego), zupy, posypywać kanapki, dodawać do sałatek, jeść na surowo, przy wyrobie serów dodawać jako dodatek.

Pesto:

  • 3 szklanki liści czosnku niedźwiedziego,
  • ½ szklanki pestek uprażonych pestek dyni lub uprazonych orzechów włoskich
  • 3 łyżki płatków drożdżowych,
  • ¼ szklanki oliwy,
  • 1 lyżeczka soku z cytryny,
  • sól,pieprz wg uznania

Wszystkie składniki oprocz oleju zblendować, na końcu dodać olej, doprawić. Stosować jako sos
do makaronu, ryżu, kasz, pastę do kanapek, dodatek do zup. Przechowywać w lodówce, w słoiku.

Danuta Sobolewska, Irma Podolak, Justyna Makowska-Wąs. Allium ursinum: botanical, phytochemical and pharmacological overview. „Phytochemistry Reviews”. 14, 1, s. 81–97, 2015
Dietrich Frohne: Leksykon roślin leczniczych. Wrocław: MedPharm Polska, 2010, s. 52-53
Łukasz Łuczaj: Dzikie rośliny jadalne Polski. Krosno: Chemigrafia, 2004, s. 54-55
Marian Nowiński: Dzieje upraw i roślin leczniczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983, s. 195-196

Liść laurowy

Liść laurowy (Folium Lauri) znany tez jako liść wawrzynu, liście bobkowe, bakałarz, bobkowe ziele jest przyprawą i rośliną leczniczą. O jego walorach smakowych w bigosie, daniach z warzyw czy mięsie nie trzeba pisać… To się wie 🙂 Jak większość przypraw, liść laurowy posiada wiele działań wspierających zdrowie, głównie w obszarze przewodu pokarmowego i układu krążenia. Z liści laurowych pozyskuje się cenny olejek laurowy, którego zastosowanie jest szersze.

Liście zawierają:

  • 1-3% olejku eterycznego, a w nim 1,8-cineol, linalol, eugenol, kostunol, geraniol, pinen, felandren, terpineol
  • flawonoidy,
  • lignany,
  • laktony seskwiterpenowe,
  • alkaloidy izochinolinowe- retikulina, boldyna;
  • alkohol mirycylowy,

Działanie:

  • usprawniaja krążenie krwi w kończynach i mózgowiu (marznące stopy)
  • ochronnie na miąższ wątroby, żółciopędnie, żółciotwórczo,
  • przeciwmiażdzycowo
  • przeciwcukrzycowo
  • rozkurczowo i stymulująco na centralny układ nerwowy
  • wzmagają diurezę i wydzielanie potu, a wraz z nimi usuwanie szkodliwych i zbędnych metabolitów
  • poprawiają trawienie i przyswajanie składników pokarmowych
  • hamują rozwój bakterii i grzybów
  • przeciwzapalnie
  • mogą działać antynowotworowo

napar– 2 łyżki liści laurowych na szklankę wrzącej wody, przykryć, odstawic na 30-40 minut, przecedzić – pić małymi porcjami 3- 4 razy dziennie po 100-150 ml, ale tylko przez kilka dni.

odwar – 2 łyżki liści laurowych na szklankę letniej wody, gotować 5 minut pod przykryciem, odstawic na 30-40 minut, przecedzić – pić jak wyżej napar lub okładać bolące stawy

nalewka laurowa: 5 g suszonych liści laurowych, 1 l wódki , 20 g cukru. odstawić w ciepłe miejsce na 4-5 tygodni, codziennie wstrząsać, po tym czasie przecedzić. Przelać do szczelnych naczyń – nalewka jest gotowa po minimum 8 miesiącach leżakowania

Olejek laurowy zasłużył na szczególną uwagę. Można go pozyskać w procesie destylacji z parą wodną, jednak w warunkach domowych jest to bardzo trudne bez odpowiedniej aparatury (ale nie niemożliwe 😉 ). W obrocie znajduje sie kilka wartych uwagi i godnych polecenia preparatów i z nich warto skorzystać.

Olejek laurowy obfituje w 1,8-cineol, linalol, eugenol, kostunol, geraniol, pinen, felandren, terpineol, oraz seskwiterpeny: eremantyna, kostunolid i laurenobiolid.
Olejek laurowy posiada silne działanie przeciwzapalne, porównywalne do niesteroidowych leków przeciwzapalnych ( NLPZ) co znajduje zastosowanie w chorobach stawów i ich bólach. Olej laurowy, który widać na powyzszym zdjęciu osobiście sprawdziłam na moich przesuszonych i „zużytych”, swędzących dłoniach. Nakładam go troszkę na swędzące i łuszczące miejsca (głównie między palcami), mieszam na dłoniach z ulubionym własnoręcznie wykonanym kremem i po swędzeniu w kilka minut zapominam. 🙂 Pachnie osobliwie….

Właściwości:

  • przeciwgrzybicze,
  • przeciwbakteryjne,
  • przeciwzapalne,
  • oczyszczające i odtruwające, moczopędne
  • zapobiega wypadaniu włosów i utracie połysku (wcieranie olejku laurowego),
  • przeciwbólowe
  • ochronnie na miąższ wątroby, żółciopędnie, żółciotwórczo,
  • przeciwmiażdzycowe
  • przeciwcukrzycowe
  • rozkurczowe

wewnętrznie: zażywać 2-4 razy dziennie po 4-6 kropli na łyżeczkę miodu, cukru, jednak smak i zapach jest wysoce „trudny” 🙂

zewnętrznie: do kąpieli, masażu – po rozcieńczeniu w oleju kokosowym, do nacierania klatki piersiowej, pleców, do wcierania w skóre głowy, do przecierania twarzy w trądziku, do nacierania bolących miejsc.
Olej laurowy, który miałam okazję kupić w firmie ETJA i stosowac na moje popękane alergiczne dłonie, to jedyna do tej pory rzecz, która je skutecznie leczy.

Z olejku laurowego w Syrii od wieków wykonuje się mydło z Aleppo. Składa sie ono głównie z olejku laurowego i oliwy z oliwek,  posiada właściwości antybakteryjne (im więcej zawiera oleju laurowego tym bardziej antybakteryjne),  jest znakomite dla osób z wrażliwą skórą i trądzikiem, krostami, zatkanymi porami, zaskórnikami, nie wywołuje alergii i jest delikatne, nadaje się dla dzieci i niemowląt.

Mydła z Aleppo różnią się zawartością oleju laurowego i tak:

5 – 10% to mydło bardzo delikatne, odpowiednie dla cery suchej i bardzo wrażliwej oraz dla niemowląt i małych dzieci
10 – 20% to mydło najbardziej popularne, odpowiednie dla cery mieszanej i normalnej.
30 – 40% to mydło o mocniejszym działaniu dla cery tłustej
40% i więcej to mydło o najsilniejszych właściwościach antyseptycznych, odpowiednie dla cery trądzikowej

źródła:
http://rozanski.li/162/wawrzyn-laurus/
ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21332404
ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24826380
ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10509909

Czarnuszka siewna

Czarnuszka siewna należy do moich ulubionych ziółek, wciąż bardzo niedoceniona i zbyt rzadko stosowana jako lek, jest rośliną przyprawową i leczniczą. Surowcem leczniczym są nasiona (Semen Nigellae) zwane „złotem faraonów” , to z nich pozyskiwany jest olej tłusty. Trudno byłoby pozyskać sam olej w warunkach domowych, warto więc kupić sprawdzony, z dobrego źródła, ale jest drogi. Polecam drobno mielić nasionka samodzielnie, najlepiej tuż przed użyciem, bowiem zmielone nasionka czarnuszki są bardzo nietrwałe, za to bardzo łatwo oddają całe swoje bogactwo składników.

czarnuszka

Zawartość:

  • 30%-50% to olej tłusty a w nim 0,4–2,5% olejku eterycznego, w którego
    skład wchodzą: trans-anetol (38,3%), limonen (4,3%), p-cymen (14,8%), karwon
    (4,0%) [16], α-pinen, karwakrol, tymol, 4-terpineol, a także charakterystyczny tymochinon, politymochinon (nigellon), tymohydrochinon, ditymochinon,
  • saponiny,
  • białko
  • alkaloidy (nigellina),
  • kwercetyna,
  • kemferol,
  • fitosterol,
  • kwas gamma-linolenowy,
  • witamina F,
  • witamina E- tokoferole,
  • witamina K- fitochinon,
  • alfa-hederyna – przeciwnowotworowa

Działanie:

  • antyalergiczne
  • hamuje autoagresję (przeciwreumatycznie, przeciwłuszczycowo, w chorobie Hashimoto)
  • antyastmatyczne (rozszerza oskrzela)
  • immunostymulujące
  • odtruwające
  • poprawia trawienie
  • przeciwmiażdżycowe
  • przeciwbólowe i rozkurczowe
  • przeciwcukrzycowe
  • antyoksydacyjne, przeciwzapalne, przeciwwrzodowe i ochronne
    na miąższ wątroby i nerek

Olej czarnuszkowy nie pozbawiony olejku eterycznego jest środkiem przeciwnowotworowym, przeciwgrzybiczym, antybakteryjnym i pierwotniakobójczym, to jeden z niewielu leków mających skuteczne zastosowanie w terapii chorób autoimmunologicznych- toczniu, reumatyzmie, łuszczycy, alergiach, astmie, katarze i w leczeniu trudnogojących sie ran, odleżyn i oparzeń. W lecznictwie zmielone nasiona czarnuszki zwykle zażywa się 2 razy dziennie 2-5 g, olej czarnuszkowy 1-2 razy dziennie po 1 łyżce lub łyżeczce, na czczo jako środek odtruwający, przecipasożytniczy i immunostymulujący, a po jedzeniu jako środek przeciwtrądzikowy i wzmacniający. Jeśli postać oleju jest nie do przyjęcia (smak i zapach dla niektórych jest nie do przejścia) warto zakupić olej w kapsułkach – koniecznie standaryzowany!!! I wszystko jest prostsze 🙂
Swą ogromną moc czarnuszka zawdzięcza substancji, która działa w wielu kierunkach – to tymochinon, po podaniu doustnym wydziela się z żółcią i z wydychanym powietrzem, działając antybakteryjnie i przeciwgrzybiczo.
Preparaty z czarnuszki do samodzielnego wykonania:


Nalewka z czarnuszki:
  zmielone nasiona zalać gorącym alkoholem 40-50% ( 1 część nasion: 5 części alkoholu), pozostawić na kilka tygodni, przefiltrować., zażywać 1 raz dziennie po 1 łyżce przez 2 tygodnie, najlepiej z miodem.

Ziołomiód: 1 łyżka nasion mielonych na 1 łyżke miodu i 1 łyżeczkę wódki lub wina, wymieszać, zażywać 1 raz dziennie po 1 łyżce

Ziołomiód wzmacniający: 100 g mielonej czarnuszki, 10 g anyżu, 20 mielonych goździków, 100ml. miodu,  10 kropli olejku tymiankowego. Spożywać można bezpośrednio ze słoika, 3 łyżeczki dziennie, można dodać do herbatki.
Przepis zaczerpnięty z http: //herbiness.com/czarny-sloik

Całe nasiona stosuje się jako posypka do chleba, mięs, przetworów warzywnych.

Oleju z czarnuszki mozna używać zewnętrznie jako kosmetyku dla skóry trądzikowej, suchej, łuszczącej się, jest też wskazany u osób z zakażeniem nużeńcem (demodex). Okłady z ciepłego oleju lub drobno zmielonych nasion można przykładać w miejsca chorobowo zmienione.

źródła:
dr H. Różański
NIGELLA SATIVA L. – ACTIVE COMPOUNDS, BIOLOGICAL PROPERTIES – DOROTA MAŃKOWSKA, WIESŁAWA BYLKA
http: //herbiness.com/czarny-sloik (przepis na ziołomiód)

Goździkowiec korzenny

Goździkowiec korzenny (Eugenia caryophyllata v. Eugenia aromatica) to przyprawa znana z zimowych pierników, kompotu z dynii, świątecznych ozdób pomarańczowo – goździkowych, herbat rozgrzewających, grzańca, gorącej herbatki z miodem, pomarańczą i goździkiem…

Surowcem leczniczym i przyprawowym jest  nierozwinięty ususzony kwiat. Zawarty w ich olejku eugenol ma niezwykłe właściwości – przeciwbólowe, antyseptyczne, przeciwzapalne. Ich siła działania przeciwutleniającego jest ogromna – wśród produktów spożywczych goździki zajmują miejsce w czołówce. A skoro ta siła jest duża, do zalet goździków dopisujemy opóźnianie procesów starzenia skóry i hamowanie rozwoju nowotworów.

Goździki dostępne w sprzedaży doskonale nadają się do opisywanych zastosowań,  zawierają:

  • olejek eteryczny, ok. 15-20% , a w nim terpen eugenol (70-90%), kariofilen i acetyloeugenol,
  • garbniki (10%),
  • żywice (8%),
  • tłuszczowce,
  • woski i kwasy organiczne, głównie fenolowe,
  • mangan, żelazo, wit. A,C,K

Zastosowania:

  • ból zęba ( goździki należy żuć – 3-8 szt. dziennie)
  • ból gardła
  • zaburzenia trawienia, odbijanie, niestrawność
  • biegunka,
  • stany zapalne układu trawiennego;
  • nieprzyjemny zapach z jamy ustnej ( goździki należy żuć – 3-8 szt. dziennie)
  • stany zapalne skóry i błon śluzowych (okłady z naparów),
  • nadmierne pocenie się stóp –  kąpać stopy w wodzie z dodatkiem nalewki lub odwaru goździkowego,
  • przeciwpasożytniczo – dobrze połączyć z olejem z czarnuszki

Spożywanie:

  • suszone: najlepsze efekty w chorobach jamy ustnej daje żucie 2-3 goździków naraz w przypadkach:
    bólu zęba,
    zakażeń jamy ustnej,
    bólu gardła!!!
    nieświeżym oddechu;
    goździki można zmielić (tuż przed spożyciem, inaczej składniki czynne- zwłaszcza nieoceniony eugenol, szybciutko się ulotnią)  i posypywać nimi dania: zupy, sosy, mięso, ciasteczka
  • nalewka: połowę szklanki goździków zalać 400 ml wódki, pozostawić na 14 dni, odcedzić, pić 3-4 razy dziennie po 5 ml w 50 ml wody lub mleka.
    Nalewkę można dodać do kąpieli stóp lub stosować zewnętrznie; po umyciu nóg przetrzeć je nalewką. Przemywać skórę twarzy lub stosować do płukania po rozcieńczeniu – 1 łyżka nalewki + 150 ml wody. Nalewkę wcierać w bolące miejsca przy mięśnio-, nerwo- i stawobólach.
    nalewka odstrasza owady i roztocza 🙂
  • odwar: 2 łyżki goździków zalać 2 szklankami wody, gotować 5 minut, pozostawić na 15 minut i przecedzić.
    Stosować do kąpieli nóg, do płukania jamy ustnej i gardła przy stanach ropnych i zapalnych oraz przy nieprzyjemnym zapachu.

Aksamitka rozpierzchła

Aksamitka rozpierzchła (Tagetes patula) znana  też pod nazwami:  turek, śmierdziuszek, byczek, szarańcza, tagetes, to bardzo znana roślinka z kwiatowych rabatek. W ogródkach chętnie rosnie też aksamitka wzniesiona, błyszcząca, wąskolistna oraz drobna. Z każdej tej odmiany nasze zdrowie może skorzystać. Roślinka ta rośnie chętnie i kwitnie długo i w ogródku i w skrzynce, nie trzeba być zatem właścicielem kawałka ziemii, wystarczy posiadać tą w skrzyneczce.

aksamitka-rozpierzchla3089

Surowcem leczniczym jest koszyczek aksamitki (kwitnący kwiat) oraz cała nadziemna część kwtnącej rosliny, czyli ziele. Najbardziej wartościowa jest świeża roślinka, jej ciemne , brązowe lub pomarańczowe świeże płatki. Zapewne zdecydujemy się na jej suszenie, należy robić to w cieniu, w temperaturze 30-35 stopni. Dno kwiatowe jest gorzkie, warto więc przeznaczyć do spożycia same płatki.

Najbardziej spektakularna i znaną właściwością aksamitki jest ochrona plamki żółtej siatkówki oka. Przemysł farmaceutyczny właśnie z tej roślinki pozyskuje luteinę do produkcji tabletek i kapsułek na poprawę ostrości zwroku, zapobiegającym zwyrodnieniu plamki żółtej, a preparaty te wcale nie są tanie… Luteina i zeaksantyna są jedynymi barwnikami z grupy karotenoidów, obecnymi w plamce żółtej oka. Stanowią naturalny filtr, znacznie osłabiający niekorzystne działanie światła dzięki żółtej barwie, absorbują głównie fale światła niebieskiego, najbardziej szkodliwe dla siatkówki. Są silnymi antyoksydantami. W ciemnych płatkach jest tak dużo luteiny, że 100 gram płatków może zawierać jej więcej niż paczka kupionych tabletek.
Płatki aksamitek można po prostu zerwać i zjeść. Tak, po prostu. Wspomniałam, że dno kwiatowe jest bardzo gorzkie, zjadać należy zatem same płatki. Płatkami można posypać kanapki, sałatki, warto spożyc je z odrobina tłuszczu. Świeże kwiaty aksamitek mają silne właściwości żółciopędne, żółciotwórcze, przeciwpasożytnicze, przeciwdepresyjne, antybakteryjne, fungistatyczne, wykrztuśne i moczopędne. Alkoholatura na świeżych kwiatach lub świeżym zielu (1:5 lub 1:10, na alkoholu 50-60%) znosi stany lękowe, depresji i nerwice wegetatywne, np. ścisk żołądka, nerwicę serca, nerwicę jelit.

Aksamitki mają szereg innych składników dzięki ktorym ich działanie lecznicze jest tak bogate.

Zawartość:

  • olejki eteryczne: tageton, ocymen, linalool, estragol (metylochawikol), anetol, kariofilen, nerolidol, metyloeugenol i germakren
  • karotenoidy:  luteina, zeaksantyna
  • tiofeny
  • flawonoidy: kwercetyna, rutyna, izoramnetyna
  • inne: fitoncydy – grupa zwiazków działających przeciwbakteryjnie i przeciwpasożytniczo

Działanie:

  • chroni plamkę żółtą oka
  • tonizująco
  • przeciwpasożytniczo (leishmania, przywry – działanie nerolidolu)
  • wykrztuśnie
  • antybakteryjnie
  • fungistatycznie (przeciwgrzybicze)
  • rozkurczowo
  • ochronnie dla komórek wątroby
  • ochronnie dla trzustki
  • ochronnie dla nerek
  • antystresowo
  • genoprotekcyjnie

Wskazania:

choroby siatkówki, zwyrodnienie plamki żółtej i zapobieganie zwyrodnieniu, marskość i stłuszczenie wątroby, infekcje i stany zapalne układu moczowego, płciowego i oddechowego, infekcje skóry, nowotwory, borelioza, grypa, leiszmanioza, zakażenie przywrami.

Spożywanie:

  • świeże: dodatek do sałatek, kanapek, masła, warto spożywać płatki z olejami aby zwiększyć wchlanianie luteiny. 1-3 koszyczki (same płatki) dziennie
  • nalewka: 100 g suchych płatków rozdrobnić, zalać 900 ml spirytusu, odstawić  w ciemne miejsce na minimum tydzień, codziennie wstrząsać, zażywać kieliszek dziennie na czczo.
  • alkoholatura: 1:5 alkoholu 50-60% (części ziela: części alkoholu) – świeży surowiec zalac gorącym alkoholem, zażywać kieliszek dziennie
  • napar: łyżkę ziela skropić kilkoma krolmai alkoholu, po 5 minutach zalać wrzątkiem i zostawić na 30 minut. Przecedzić. Popijać po 100 ml w przypadku zakażeń układu oddechowego, kaszlu, przeziębieniu.

Oprócz omawianego działania leczniczego, aksamitka w ogrodzie spełnia też inną ciekawą rolę, może służyć do ochrony innych roślin przed chorobami i szkodnikami -sadzona w pobliżu warzywnika z roślinami korzeniowymi odstrasza nicienie, a w sąsiedztwie róż i pomidorów, ogranicza występowanie mszyc- przywabia bzygi, będące naturalnym wrogiem mszycy.
Piękną aksamitkę wykorzystuje się do przygotowywania  ekologicznych preparatów ochrony roślin, np.: wyciągu służącego do zwalczania mszyc:- 0,5 kg kwitnących roślin zalać 5 l wody i odstawić na dobę, stosować bez rozcieńczania, czy też wywaru stosowanego jako zaprawa przeciwgrzybowa przed sadzeniem cebul- 0,5 kg suszonych roślin zalać 3 l wody i gotować przez pół godziny, po ostygnięciu stosować bez rozcieńczenia.