Archiwa tagu: przeciwmiażdżycowe

Czosnek niedźwiedzi

Czosnek niedźwiedzi nie jest tak popularny i znany jak poczciwy czosnek pospolity, choć jego właściwości smakowe, zdrowotne i lecznicze są mocno do niego zbliżone. W Polsce jest pod częściową ochroną. Rośnie dziko w wilgotnych lasach liściastych, zagajnikach, buczynach, w pobliżu wód płynących, tworzy przy tym uroczy zielony, białokwitnący dywanik. W smaku wyraźnie czosnkowy, nie jest za to aż tak intensywny i ostry jak pospolity ząbek 🙂 Czosnek niedźwiedzi wydziela fitoncydy, tzn. związki, które hamują rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych, grzybów, bakterii. W lesie w jego pobliżu wyraźnie można wyczuć jego zapach.

Surowcem leczniczym jest ziele i same liście, dużo rzadziej cebula. Liście lub całe ziele czosnku niedźwiedziego zbiera się w maju, a cebulki we wrześniu i październiku.

Czosnek niedźwiedzi zawiera:

  • siarczki i wielosiarczki allilowe, glukozynolaty – one odpowiadają za działanie fitoncydowe
  • alliina,
  • tiosiarczki,
  • cysteina,
  • winylodisiarczki,
  • ajoeny,
  • witamina B i C
  • merkaptan,
  • duże ilości soli mineralnych,
  • biokatalizatory z różnych grup chemicznych,
  • selen,
  • flawonoidy, karotenoidy,

Wskazania:

  • miażdżyca
  • nadciśnienie
  • choroby zakaźne
  • rekonwalescencja po chorobach,
  • zapalenia układu moczowego,
  • zapalenia układu pokarmowego,
  • zapalenia układu oddechowego i kaszel, działa wykrztuśnie,
  • przeziębienie, infekcje wirusowe i bakteryjne,
  • zakażenia pierwotniakami i pasożytami,
  • skleroza,
  • cukrzyca,
  • hipercholesterolemia, hiperlipidemia,
  • stan zapalny zatok i oskrzeli,
  • grypa,
  • zakrzepica, zapalenie żył
  • nowotwory,
  • odtruwanie
  • zewnętrznie do leczenia ran, przewlekłych chorób skóry

Działanie: Czosnek niedźwiedzi ma podobne właściwości lecznicze jak czosnek pospolity. Po zbiorze połączenia siarczkowe odpowiedzialne za wiele działań leczniczych czosnku szybko ulegaja rozkładowi , trzeba go zatem dawkować w większych ilościach niż czosnek pospolity. Jest on też bezpieczniejszy – ryzyko działań niepożądanych jest bardzo nikłe. Wyciągi alkoholowe (wodne są dużo słabsze) z czosnku niedźwiedziego hamują rozwój wielu bakterii, w tym: Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Salmonella enteritidis, oraz grzybów: Cladosporium sp., Aspergillus niger, Penicillium Expansum, Candidaipolytica, Mycoderma, Saccharomycopsis fibuligera, Rhizopus nigricans, Geotrichum candidum. Za to działanie odpowiada głównie allicyna. Ekstrakt alkoholowy należy przechowywać w temperaturze do 4 stopni, w wyższej szereg zwiazków ulega w znacznej części rozkładowi. Za działanie antyoksydacyjne odpowiadają flawonoidy, karotenoidy oraz enzymy: katalaza, peroksydaza i dysmutaza ponadtlenkowa.
Obecnie prowadzone są badania nad toksycznością ekstraktów z czosnku niedźwiedziego nad szeregiem komórek nowotworowych różnego typu, które potwierdzają działanie przeciwnowotworowe.

Napar: 1-2 łyżki suchego lub świeżego ziela zalać 2 szklankami gorącego mleka lub wrzątku, popijać 3-4 razy dziennie poo 200 ml

Nalewka: pół szklanki ziela suszonego zalać 400 ml wódki, pozostawić na14 dni; przecedzić, pić 3-4 razy dziennie 102 łyżeczki. Nalewka nadaje sie dla dzieci ale podana w mleku z miodem Zmiany skórne: trądzik, ropne zmiany, owrzodzenia, choroby bakteryjne lub grzybicze przemywać nalewką 3-5 razy w ciągu dnia.
Intrakt: 1 część świeżego ziela zalać 40-60% alkoholu, pozostawić na 14 dni, odcedzić, pić 50 ml raz dziennie. W kaszlu i chorobach układu oddechowego i przeziębieniu na miodzie, po 5-10 ml 3-5 razy dziennie. Dzieciom i zewnętrznie jak w przypadku nalewki wyżej.

A teraz czas na zastosowania kulinarne 🙂 Wysuszone liście mają bardzo przyjemny, charakterystyczny czosnkowy zapach i smak, ale nie są aż tak ostre. Z powodzeniem listki te mozna dodać do twarożku, warto zrobić z nich pesto, doprawiać nimi sosy (zamiast czosnku pospolitego), zupy, posypywać kanapki, dodawać do sałatek, jeść na surowo, przy wyrobie serów dodawać jako dodatek.

Pesto:

  • 3 szklanki liści czosnku niedźwiedziego,
  • ½ szklanki pestek uprażonych pestek dyni lub uprazonych orzechów włoskich
  • 3 łyżki płatków drożdżowych,
  • ¼ szklanki oliwy,
  • 1 lyżeczka soku z cytryny,
  • sól,pieprz wg uznania

Wszystkie składniki oprocz oleju zblendować, na końcu dodać olej, doprawić. Stosować jako sos
do makaronu, ryżu, kasz, pastę do kanapek, dodatek do zup. Przechowywać w lodówce, w słoiku.

Danuta Sobolewska, Irma Podolak, Justyna Makowska-Wąs. Allium ursinum: botanical, phytochemical and pharmacological overview. „Phytochemistry Reviews”. 14, 1, s. 81–97, 2015
Dietrich Frohne: Leksykon roślin leczniczych. Wrocław: MedPharm Polska, 2010, s. 52-53
Łukasz Łuczaj: Dzikie rośliny jadalne Polski. Krosno: Chemigrafia, 2004, s. 54-55
Marian Nowiński: Dzieje upraw i roślin leczniczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983, s. 195-196

Liść laurowy

Liść laurowy (Folium Lauri) znany tez jako liść wawrzynu, liście bobkowe, bakałarz, bobkowe ziele jest przyprawą i rośliną leczniczą. O jego walorach smakowych w bigosie, daniach z warzyw czy mięsie nie trzeba pisać… To się wie 🙂 Jak większość przypraw, liść laurowy posiada wiele działań wspierających zdrowie, głównie w obszarze przewodu pokarmowego i układu krążenia. Z liści laurowych pozyskuje się cenny olejek laurowy, którego zastosowanie jest szersze.

Liście zawierają:

  • 1-3% olejku eterycznego, a w nim 1,8-cineol, linalol, eugenol, kostunol, geraniol, pinen, felandren, terpineol
  • flawonoidy,
  • lignany,
  • laktony seskwiterpenowe,
  • alkaloidy izochinolinowe- retikulina, boldyna;
  • alkohol mirycylowy,

Działanie:

  • usprawniaja krążenie krwi w kończynach i mózgowiu (marznące stopy)
  • ochronnie na miąższ wątroby, żółciopędnie, żółciotwórczo,
  • przeciwmiażdzycowo
  • przeciwcukrzycowo
  • rozkurczowo i stymulująco na centralny układ nerwowy
  • wzmagają diurezę i wydzielanie potu, a wraz z nimi usuwanie szkodliwych i zbędnych metabolitów
  • poprawiają trawienie i przyswajanie składników pokarmowych
  • hamują rozwój bakterii i grzybów
  • przeciwzapalnie
  • mogą działać antynowotworowo

napar– 2 łyżki liści laurowych na szklankę wrzącej wody, przykryć, odstawic na 30-40 minut, przecedzić – pić małymi porcjami 3- 4 razy dziennie po 100-150 ml, ale tylko przez kilka dni.

odwar – 2 łyżki liści laurowych na szklankę letniej wody, gotować 5 minut pod przykryciem, odstawic na 30-40 minut, przecedzić – pić jak wyżej napar lub okładać bolące stawy

nalewka laurowa: 5 g suszonych liści laurowych, 1 l wódki , 20 g cukru. odstawić w ciepłe miejsce na 4-5 tygodni, codziennie wstrząsać, po tym czasie przecedzić. Przelać do szczelnych naczyń – nalewka jest gotowa po minimum 8 miesiącach leżakowania

Olejek laurowy zasłużył na szczególną uwagę. Można go pozyskać w procesie destylacji z parą wodną, jednak w warunkach domowych jest to bardzo trudne bez odpowiedniej aparatury (ale nie niemożliwe 😉 ). W obrocie znajduje sie kilka wartych uwagi i godnych polecenia preparatów i z nich warto skorzystać.

Olejek laurowy obfituje w 1,8-cineol, linalol, eugenol, kostunol, geraniol, pinen, felandren, terpineol, oraz seskwiterpeny: eremantyna, kostunolid i laurenobiolid.
Olejek laurowy posiada silne działanie przeciwzapalne, porównywalne do niesteroidowych leków przeciwzapalnych ( NLPZ) co znajduje zastosowanie w chorobach stawów i ich bólach. Olej laurowy, który widać na powyzszym zdjęciu osobiście sprawdziłam na moich przesuszonych i „zużytych”, swędzących dłoniach. Nakładam go troszkę na swędzące i łuszczące miejsca (głównie między palcami), mieszam na dłoniach z ulubionym własnoręcznie wykonanym kremem i po swędzeniu w kilka minut zapominam. 🙂 Pachnie osobliwie….

Właściwości:

  • przeciwgrzybicze,
  • przeciwbakteryjne,
  • przeciwzapalne,
  • oczyszczające i odtruwające, moczopędne
  • zapobiega wypadaniu włosów i utracie połysku (wcieranie olejku laurowego),
  • przeciwbólowe
  • ochronnie na miąższ wątroby, żółciopędnie, żółciotwórczo,
  • przeciwmiażdzycowe
  • przeciwcukrzycowe
  • rozkurczowe

wewnętrznie: zażywać 2-4 razy dziennie po 4-6 kropli na łyżeczkę miodu, cukru, jednak smak i zapach jest wysoce „trudny” 🙂

zewnętrznie: do kąpieli, masażu – po rozcieńczeniu w oleju kokosowym, do nacierania klatki piersiowej, pleców, do wcierania w skóre głowy, do przecierania twarzy w trądziku, do nacierania bolących miejsc.
Olej laurowy, który miałam okazję kupić w firmie ETJA i stosowac na moje popękane alergiczne dłonie, to jedyna do tej pory rzecz, która je skutecznie leczy.

Z olejku laurowego w Syrii od wieków wykonuje się mydło z Aleppo. Składa sie ono głównie z olejku laurowego i oliwy z oliwek,  posiada właściwości antybakteryjne (im więcej zawiera oleju laurowego tym bardziej antybakteryjne),  jest znakomite dla osób z wrażliwą skórą i trądzikiem, krostami, zatkanymi porami, zaskórnikami, nie wywołuje alergii i jest delikatne, nadaje się dla dzieci i niemowląt.

Mydła z Aleppo różnią się zawartością oleju laurowego i tak:

5 – 10% to mydło bardzo delikatne, odpowiednie dla cery suchej i bardzo wrażliwej oraz dla niemowląt i małych dzieci
10 – 20% to mydło najbardziej popularne, odpowiednie dla cery mieszanej i normalnej.
30 – 40% to mydło o mocniejszym działaniu dla cery tłustej
40% i więcej to mydło o najsilniejszych właściwościach antyseptycznych, odpowiednie dla cery trądzikowej

źródła:
http://rozanski.li/162/wawrzyn-laurus/
ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21332404
ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24826380
ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10509909